(کاکل خرزهره)
به اميد روزی كه در اين جهان ِ ويران ،
نه باشد غم ِ نان و نه باشدبيم ِ جان
نوروزتان خجسته باد
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
در بولعجب گل خانه اي
گل ها به خاج مي زنند
بر كاكل خرزه گان
زي بنده تاج مي زنند
سرو و سمن در سلسله
سوي حصاري مي برند
بر قامت زرد خزان
برچسب كاج مي زنند
سوداگران بوي گل
صد حُجره بر پا كرده اند
بر دامن گل چهره گان
چوب حراج مي زنند
شاهنشهان رنگ ها
طيف ريا گسترده اند
زاغ و زغن بگرفته و
رنگ دراج مي زنند
يوزان كوهستان كنون
دندان به خزكي مي كشند
بر استخوان كركسان
زيور ز عاج مي زنند
در ابتداي گردنه
گردن كشيده خزعلان
بر آهوان بي رمق
باج و خراج مي زنند
در گنبد و گل دسته ها
بانگ اذاني نيست ، نيست
مرغان خوش خوان سحر
بانگ علاج مي زنند
* * *
غنچه نمی دهد نفس ، در برهوتِ این قفس
شعر نمی تراود از ، سینه ی آسمانِ کَس
زرد ِ خزان ِ روی ِ ما ، رخصتِ گل نمی دهد
لوت ِ لب ِ بهار بین ، در تب و تاب و ملتمس
شاخه نمی شود جوان ، در خفقان ِاین خزان
تیغ ِ لکاته اینچنین ، کرده بهار را هَرَس